هنر

غصه داره در میزنه ، مهمون ناخونده دارم

دلی که بین این همه ، بازم تنها و بی کسه

مسافری که تا ابد ، به مقصدش نمیرسه

چه سخته گم بشی و ندونی ، بی راهۀ نرفته مسیر پیش روته

چه سخته دلهرۀ همیشه ، باور اینکه شاید تقدیر تو سقوطه

کاشکی یکی بود بهم میگفت ، کاشکی میشد می فهمیدم

کجای قصه گم شدم ، چیشد به اینجا رسیدم

کاشکی یکی بود میشنید ، حرفهایی که تو قلبمه

من صورتم سرخه ولی ، تو دل من پر از غمه